ตัวฉันในวันที่อ่อนแอ

ในวันที่เรา อ่อนแอ เรามักมองหาใครบางคนที่จะเป็นที่พึ่งให้หัวใจดวงน้อย ๆ

อาจเป็นใครสักคนที่เข้าใจ และพร้อมรับฟังเรื่องราวของเธอ

ไม่ว่ามันจะเลวร้ายสักแค่ไหน และเขาคนนั้นต้องไม่ซ้ำเติมเรา…

ในช่วงที่หัวใจอ่อนแอที่สุด เรามักมองไปรอบ ๆ ตัว หาใครสักคนที่เข้าใจเรา

กอดเรา โอ๋เรา และรับฟังเรื่องที่เราอยากระบาย เพียงเท่านี้

ต่อให้เรื่องที่เกิดขึ้นมันร้ายแรงแค่ไหน เราก็จะรู้สึกดีขึ้น

และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันมากขึ้น เพราะอย่างน้อย ๆ

เราก็รู้แล้วว่าเราไม่ได้โดดเดี่ยว ไม่ได้สู้อยู่กับปัญหานั้น ๆ เพียงคนเดียว

แต่… ถ้าไม่มีล่ะ?

หลายคนอาจค้านว่า คุณพ่อ คุณแม่ของเธอไง !!!

บางเรื่องเราก็ไม่ต้องการเล่าให้พ่อแม่ ไม่สบายใจ

หรือบางคนท่านอาจไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว บางคนโชคดีที่มีพวกท่านหรือคนอื่น ๆ

อยู่เคียงข้าง แต่บางคน เมื่อถึงวันแย่ ๆ แล้วมันไม่มีใคร ก็คือไม่มีเลยจริง ๆ นะ

แต่… คุณยังมีตัวคุณเองอยู่

วันที่แย่ ๆ ลองคุยกับตัวเองดูสิ เล่าให้ตัวเองฟัง มันอาจดูบ้า ๆ นะคะ

แต่มันช่วยให้รู้สึกดีขึ้นมาได้อย่างบอกไม่ถูก มันดีซะอีก ที่คุณมีเวลาอยู่กับตัวเอง

มองตัวเองในกระจก และกอดตัวเอง เชื่อเถอะค่ะ ผ่านเรื่องราวร้าย ๆ

ไปได้เมื่อไหร่คุณจะรักตัวเองมากขึ้น

ในวันที่รู้สึกอ่อนแอ ให้คุณยิ้มให้ตัวเอง กอดตัวเอง และบอกตัวเองว่าไม่เป็นไรนะ

เราจะผ่านมันไปด้วยกัน และคุณต้องพาตัวเอง ผ่านมันไปให้ได้

อาจฟังดูเป็นเรื่องบ้า ๆ แต่คนบ้าเขาก็ดูมีความสุขดีนะคะ

แต่เราอย่าให้ถึงขนาดนั้นเลยค่ะ

แค่คุยกับตัวเองในวันที่ต้องเผชิญกับปัญหาเพียงคนเดียว และรักตัวเองให้มากพอ

เท่านี้ก็พอแล้ว…

-เด็กหญิงจรรรุงจิต-

แสดงความคิดเห็น

comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *