การปลดปล่อย ความเจ็บปวด

มนุษย์มักทำร้ายตัวเองโดยไม่รู้ตัว ด้วยการให้ความทุกข์ ความเจ็บปวด

ทำร้ายตัวเราเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลายครั้งเราลืมคิดไปว่า ทั้งหมดที่เกิดขึ้น

มันอยู่ที่ตัวเราเอง ใจเราเอง

แต่เรากลับไปมองความเจ็บปวดนี้ว่าคนอื่นเป็นผู้กระทำให้เราโกรธ ให้เราเจ็บ

เราลืมมองดูตัวเองไป …

ความทุกข์ หรืออาการเจ็บปวดที่หัวใจ เกิดจากเราเห็น

หรือมีผู้กระทำสิ่งใดที่ขัดต่อหัวใจเรา ทำให้เรารู้สึกไม่ดี

สิ่งแรกที่เราทำอาจเป็นการร้องไห้ ให้กับความรู้สึกนี้ ก็ไม่กลั้นไม่ได้นี่นา…

ร้องไปเถอะค่ะ หากอยากร้อง แต่อย่าลืมตั้งสติ และปลดปล่อยความรู้สึกนี้ไปให้ได้

อย่าพยายามคิดตอกย้ำตัวเอง

มีหลายคนที่รู้สึกเจ็บปวด แต่เลือกที่จะกล่าวโทษคนที่ทำให้เรารู้สึกทุกข์ ว่าร้ายเขา

หรือแม้แต่ทำร้ายเขา ยกตัวอย่าง ข่าวที่เราเห็นกันบ่อย ๆ ประเภท ฆ่า หึงโหด

คนเหล่านี้ใช้วิธีระบายความเจ็บปวดด้วยการทำร้ายคนที่ทำให้รู้สึกแย่

สิ่งที่เขาเหล่านั้นได้รับ อาจจะเป็นความสะใจ แต่หลังจากนั้นคือความทุกข์ล้วน ๆ

จิตที่เป็นทุกข์เกิดจากการที่เราไม่ยอมปล่อยวาง ไม่ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น

เรียกเป็นภาษาชาวบ้านว่า “ทำใจไม่ได้” แต่อย่าลืมสิคะ ว่าชีวิตยังต้องเดินต่อไป

มีหลายสิ่งหลายอย่างรอเราอยู่ข้างหน้า และนั่น อาจหมายถึงอนาคตที่ดีกว่า …

แล้วเราจะมัวจมปลักอยู่ทำไม

ปล่อยมันออกมาเถอะค่ะ เรื่องที่ทำให้ร้องไห้ในวันนี้ ยิ่งปล่อยวางเร็วเท่าไหร่

ยิ่งทำให้เราตัวเบามากขึ้นเท่านั้น ลองคิดตามแบบง่าย ๆ นะคะ

ให้ความทุกข์ที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นหนามแหลม เราไม่ยอมปล่อยวาง

แปลว่าเรากำหนามแหลมนั้น ไว้แน่นมาก ๆ ยิ่งตอกย้ำตนเองมากเท่าใด

ก็เหมือนยิ่งบังคับตัวเองให้กำมันแน่นกว่าเดิม แล้วเมื่อไหร่ เราจะหายเจ็บ?

หากคุณรู้ตัวว่ากำลังกำหนามอยู่ ให้รีบปล่อยมันเถอะค่ะ เจ็บมากก็อย่าทนกับมัน

นอกจากไม่มีอะไรดีขึ้นแล้ว สถานการณ์จะยิ่งแย่ลง มือที่กำหนามจะยิ่งเจ็บปวด

และเป็นหนอง ถึงเวลานั้น ต่อให้คุณปล่อยหนามแหลมแล้ว

ก็ยังต้องรักษาแผลหนองอีกนาน เผลอ ๆ กลายเป็นแผลเป็น เป็นความเจ็บปวดที่มี

จะหายยากยิ่งขึ้น

ควรมีสติ รับรู้ความเจ็บปวด แล้วค่อย ๆ ปล่อยมันไปตามกาลเวลา

อย่าตอกย้ำตัวเองเพิ่มด้วยการไม่ยอมปล่อยมือออกจากหนาม …

-เด็กหญิงจรรรุงจิต-

แสดงความคิดเห็น

comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *