รักครั้งแรก ความเจ็บปวด ที่งดงาม

        เรื่องนี้เป็นความจริงของเราเอง ไม่ใช่นิยายน้ำเน่าจากไหน แล้วเราก็ไม่ได้มโนเอง เรื่องมันเริ่มขึ้นตอนเราอายุ 8 ขวบ ตอนนั้นอยู่ป.2 เราหลงรักผู้ชายคนหนึ่ง เราอายุห่างกัน 2 ปี ก็ชอบตามประสาเด็ก ๆ เรียกว่าประทับใจมากกว่า คือพี่เขาใจดี สอนการบ้านตอนนั้นก็คิดแค่นี้…

หลังจากนั้นเราก็ชอบมาเรื่อย ๆ จนเราขึ้นป.4 ก็ได้รู้ความจริงที่แสนเจ็บปวดว่าเขาเป็นญาติเรา เราร้องไห้เลย มันตกใจมากเลยนะ หลายคนอาจคิดว่าอายุแค่นี้ จะเป็นอะไรขนาดนั้น รักอะไรขนาดนั้น เราก็คิดว่าแบบนั้นตอนมองย้อนกลับไปดูตอนเอง ตลกดี เรื่องนี้เพื่อนเรายังเอามาล้อยันปัจจุบัน เข้าเรื่องต่อหลังจากเรารู้ว่าเป็นญาติกันแล้ว เราก็ยังชอบพี่เขาอยู่ เป็นคนรักมั่นคงมากจริง ๆ 555 ก็นะ ชอบมาเรื่อย ๆ พอขึ้นป.6 เราเล่าให้ฟัง เพื่อนมันรู้มันก็เอามาล้อ เรื่องไปถึงหูพี่เขา เขาก็ไม่คุยกับเราอีกเลย แล้วค่อย ๆ ห่างกันออกไป จากที่เคยเล่นด้วย ก็ไม่เล่นแล้ว เดินสวนกันแทบจะชนยังไม่ทัก T.T ตามประสาเด็ก ๆ เราไม่รู้ว่าเขาเกลียดหรือเขาอาย แต่ช่วงเวลาที่เขาห่างไปจากเรามันยาวนานมาก ลากยาวมาจนเราขึ้นม.2 คำถามคือ เรายังชอบอยู่อีกหรอ ใช่เรายังชอบเขาอยู่ ตอนนั้นพี่เขาต้องหาโรงเรียนใหม่เพราะขึ้นม.4 แล้วเขาสอบเข้าโรงเรียนเราได้ เราดีใจมากเลย อยู่โรงเรียนเดียวกันก็จะได้เจอกันทุกวัน แต่เชื่อมั๊ยขนาดเจอกันแทบทุกวัน พี่เขายังไม่เคยทักเราเลย เวลาจะได้คุยกันคือตอนที่แม่พี่เขาชวนเรากับเพื่อนที่เป็นญาติกันไปกินข้าว ถึงได้คุย แต่ก็น้อยมาก แต่เราก็ยังชอบเขานะ พี่เขาสุภาพกับแม่มาก เรียนเก่ง แล้วก็กวน ๆ นิด ๆ น่ารักมากเลย

แต่แล้วเราก็มารู้ความจริงที่เจ็บปวดอีกครั้งคือ พี่เขาแอบชอบเพื่อนเรา เสียใจมาก แต่ไม่โกรธใครเลย แถมเรายังไปเชียร์ให้เขาคบกันอีก เอาเบอร์เพื่อนไปให้เขา แต่เพื่อนเรารู้ว่าเราชอบ เพื่อนเราก็ไม่ได้คบกับเขานะ แต่ปัญหานี้ยาวนานถึงตอนม.4 เลยล่ะ จนเพื่อนเราย้ายโรงเรียน ทั้ง 2 คนก็ห่างหายกันไป พี่เขาก็ไปคบกับพี่อีกคนที่น่ารักแบบป๊อบปูล่าในโรงเรียนอะ คบแปบนึงเขาก็เลิกกัน ส่วนเราก็ยังแอบชอบเขาอยู่ ทุกงานปีใหม่เป็นอะไรที่เราชอบมาก เพราะเราจะได้อยู่ด้วยกันในปาร์ตี้ที่แม่พี่เขาจัด ร้องเพลงด้วยกัน แล้วก็มีโอกาสได้คุยกัน มันดีมาก ๆ เลย ต่อมาพี่เขาก็จบม.6 แล้วไปเรียนต่อมหาลัย แต่อยู่ดี ๆ พ่อคนแสนดีของเราก็เปลี่ยนไปกลายเป็นคนติดเที่ยว เกเรไม่ยอมไปเรียน จนต้องกลับมาอยู่บ้าน เราก็เลยได้มีโอกาสเจอพี่เขาอยู่ เรียกว่าโชคดีได้มั๊ยนะ เวลาผ่านไป แล้วเราก็จบม.6 พี่เขาก็เรียนต่อในมหาวิทยาลัยในจังหวัด ส่วนเราก็ไปเรียนที่อื่น ๆ ขาดการติดต่อกันไป จะมีโอกาสได้เจอเขา คือตอนเทศกาลที่เรากลับบ้าน และตอนปิดเทอมใหญ่ และแล้วก็มีเรื่องให้เราได้คุยกับเขา ตอนปี 4 นี่เราชอบเขามานานมาก ๆ ตอนนั้นเรามีปัญหาชีวิต แล้วพี่เขาก็แอด facebook มาพอดี เลยแกล้งทักผิดไป ก็เลยได้คุยกัน นี่เป็นการอ่อยครั้งแรกในชีวิตเลยนะ กลัวเขารู้มาก ๆ ว่าอ่อย 555 พี่เขาให้คำปรึกษาดีมากคุยด้วยตลอด แต่พิมช้า เหมือนจะไม่ถนัด เขาเลยขอเบอร์เราไปแล้วโทรหา จากนั้นเราก็ได้คุยกันแทบทุกวัน เรามีความสุขมาก เหมือนฝันเป็นจริง แต่ดูเหมือนพี่เขาคงไม่คิดอะไร น่าจะเห็นเราเป็นแค่น้องสาวอะ ก็เขาก็รู้นี่นาว่าเราเป็นญาติกัน ถึงแบบนั้นก็เหอะ มีประโยคหนึ่งเขาบอกเราว่า “หายไปเลยนะเรา มีอะไรก็โทรมาเลย ไม่ต้องเกรงใจ” คือเราอยากคุยแต่ไม่กล้าโทรไปรอพี่เขาโทรมาตลอด นั่งภาวนาทุกวัน พี่เขาเลยบอกแบบนี้ เราแทบกริ๊ด ><

แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลก อยู่ ๆ พี่เขาก็เริ่มหายไป ไม่ค่อยโทรหา พอปีใหม่เรากลับบ้านพบว่าเขามีแฟนแล้ว T.T เป็นรุ่นน้องเราตั้งหลายปี ตอนแรกช๊อคมาก แต่ตอนหลังน้องคนนั้นเขาดีมาก ๆ ดูแลแม่ของพี่เขา และดูแลพี่เขาดีมาก ๆ ปัจจุบันพี่เขาแต่งงานกับน้องคนนั้นไปแล้ว วันแต่งงานเราไม่ได้ไปแต่โทรไปอวยพรเพราะติดงาน ถามว่าร้องไห้มั๊ย ตอบว่า ร้องหนักมากค่ะ ใจสลาย เราชอบเขาตั้งหลายปี ให้ตัดใจง่าย ๆ บอกเลยว่าไม่ได้ แต่เรายอม ไม่นานมานี้แฟนพี่เขาเพิ่งคลอดลูก หลานเราน่ารักมาก ๆ ตอนนี้ยังชอบพี่เขาอยู่ค่ะ เพียงแต่ว่าหัวใจแข็งแรงแล้ว ความรู้สึกเลยเอียงไปรักแฟนพี่เขา และลูกของเขาด้วย แต่มีหลายครั้งที่เราอิงความเป็นพี่เขาเป็นหลัก เวลาจะคบใคร ชอบมองหาคนที่คล้ายเขา เพราะแบบนี้หรือเปล่าก็ไม่รู้เลยโสดมานาน อิอิ และนี่ก็เป็นเรื่องเล่าความรักครั้งแรกของเรา ยาวนานมาก 10 กว่าปี ย้ำอีกทีนะคะ เรื่องทั้งหมดเป็นความจริง รายละเอียดอาจไม่ลึกมาก หลายคนอาจจะไม่อิน เราแค่อยากเล่าความรู้สึกดี ๆ ที่เราเคยมี ให้คนอื่นฟังบ้าง เพราะเราเก็บเป็นความลับมานานมาก อยากแบ่งปันค่ะว่า “ในบางครั้ง การที่เราแอบรักข้างเดียว มันอาจดีกว่าพูดออกไปแล้วสูญเสียความสุขเล็ก ๆ ตอนแอบรักไป” แด่มนุษย์เงียบทุกคนค่ะ ^^

cr.คุณเจ้าหญิงทรงกลม

by ซินไฮเต้ (Cynhite.com) This is Your Style

แสดงความคิดเห็น

comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *