ตำนานดอกกุหลาบ รักที่ไม่สมหวังของอโฟร์ไดท์ แม้ความสวยก็ช่วยให้เขารักเราไม่ได้

ตำนานดอกกุหลาบ เริ่มมาจากเทพีแห่งความงาม และความรัก อย่างเทพีอโฟร์ไดท์ ใครจะคิดว่าเทพีที่สวยไร้ที่ติอย่างอโฟร์ไดท์ นั้นเคยหลงรักมนุษย์ธรรมดาหัวปักหัวปรำ แถมเจ้ามนุษย์ธรรมดายังหยิ่งไม่รักตอบเทพีอีกด้วย หล่อเลือกได้จริง ๆ

 

เรื่องราวตำนานดอกกุหลาบ รักที่ไม่สมหวังของอโฟร์ไดท์ แม้ความสวยก็ช่วยให้เขารักเราไม่ได้ เริ่มต้นจากเทพีอโฟร์ไดท์กำลังเล่นหยอกล้อกับ อีรอส (กามเทพ) แต่ไม่รู้ไปเล่นกันอีท่าไหนดันพลาดโดนลูกศรแห่งรักของอีรอสปักอกสะอย่างนั้น ในขณะที่แผลยังไม่ทันหายดี อโฟร์ไดท์ก็ดันบังเอิญเจอเข้ากับ อโดนิส ผู้ชายธรรมดา เดินพเนจรอยู่กลางป่า ด้วยอำนาจของศรแห่งรักของอีรอสก็ทำให้อโฟร์ไดท์ หลงรักพ่อหนุ่มคนนี้เข้าทันที แต่เรื่องราวไม่แฮปปี้เอ็นดิ้งนะบอกเลย ก็เพราะลูกศรของอีรอสปักอกแค่ของอโฟร์ไดท์คนเดียว พ่อหนุ่มพเนจรไม่ได้โดนด้วย เรื่องราวเลยกลายเป็นรักเขาข้างเดียวข้าวเหนียวนึ่ง แม้ความสวยก็ช่วยให้เขารักเราไม่ได้

 

อโฟร์ไดท์เจ้าแม่แห่งความงามก็ทิ้งจริตความเป็นกุลสตรี เฝ้าติดตามพ่อหนุ่มอโดนิส ไปทุกที่ เขาเข้าป่าก็ตามเขาไป ขึ้นเขาลงห้วยไม่มีหวั่น ตามรัก ตามหวงทั้งที่รู้ว่าเขาไม่รักตัว แถมยังคอยบอกคอยเตือนอโดนิส อย่าจับสัตว์ใหญ่ เพราะกลัวชายคนรักของตัวจะเป็นอันตราย แต่อย่างว่าเนอะคนมันไม่รัก เตือนไปเหอะ มันไม่ฟังหรอก แถมรำคาญอีกต่างหาก สงสารอโฟร์ไดท์เลย สวยขนาดทวยเทพแย่งกันเกือบทั้งสรรค์ ยังมาพ่ายรักให้ผู้ชายธรรมดาซะได้นี่

 

อยู่มาวันหนึ่งอโฟร์ไดท์ดันติดธุระ เป็นเทพก็มีธุระเหมือนกันนะ ตามผู้ชายตลอดไม่ได้ ต้องทำมาหากินด้วย กลายเป็นช่องโหว่ให้เทพเอเรส เทพที่หลงรักในความงามของอโฟร์ไดท์เช่นกันกับเทพองค์อื่น ๆ มาทำร้ายอโดนิส มารความรักของเขาได้ โดยเทพเอเรสได้เสกหมูป่าที่ดุร้ายขึ้นมา แล้วปล่อยไปในป่า อโดนิสซึ่งกำลังล่าสัตว์อยู่พอดี เห็นหมูป่าตัวโต สัญชาตญาณนายพรานก็พุ่งพล่านวิ่งไล่ล่าจะจับหมูป่าตัวนี้ให้ได้ พอได้จังหวะดี ๆ อโดนิสก็ซัดหอกเข้าไปที่เจ้าหมูป่าตัวโต แต่พลาดท่า หอกแค่เฉียด ๆ ร่างเจ้าหมูป่า และแผลเล็กน้อยนั้น ทำให้เจ้าหมูป่าโกรธ และบ้าคลั่ง พุ่งเข้ามาทำร้ายอโดนิสจนเสียชีวิต

 

ก่อนตายอโดนิสร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด เทพีอโฟร์ไดท์ได้ยินก็จำได้ทันทีว่าเป็นเสียงชายคนรัก นางรีบควบหงส์ พาหนะประจำตัวกลับมาที่โลกมนุษย์ แต่ไม่ทันการเสียแล้ว อโดนิสทนพิษบาดแผลไม่ไหวสิ้นใจไปก่อนที่อโฟร์ไดท์จะช่วยได้ เธอเสียใจร้องไห้คร่ำครวญ โทษลม โทษฝน โทษฟ้า โทษเทวีแห่งโชคชะตา ที่มาพรากยอดดวงใจของเธอไป ว่ากันว่า เธอร้องไห้คร่ำครวญอย่างบ้าครั่ง ปล่อยลมพัดหัวยุ่ง กระเซอะกระเซิงไปหมด ทั้งกอดทั้งจูบชายคนรัก เขาก็ไม่ฟื้นกลับมา

 

เมื่อสติเริ่มกลับมานางก็ตั้งปณิธานไว้ว่า จะไม่ให้ชายผู้เป็นที่รักต้องไปอยู่ในยมโลก ขอให้เลือดของเขากลายเป็นดอกไม้ เพื่อแสดงถึงความโศกเศร้าของนาง เพื่อให้นางได้ระลึกถึงเหตุการณ์ที่เศร้าสลดครั้งนี้เป็นประจำทุกปี เมื่อนางปณิธานจบลง เลือดของอโดนิสก็กลายเป็นดอกกุหลาบทันที …

 

ซินไฮเต้ (Cynhite.com) This is Your Style

แสดงความคิดเห็น

comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *